Een weekendje weg… de afgelopen jaren betekende dat drama’s, stress en lichamelijke klachten… en dit allemaal al 2 weken voordat wij weggingen. Tot nu toe gaat het ontzettend goed (heb ook nog maar een week geleden geboekt)

Waarom gaat het nu toch zo goed?

Het is natuurlijk ook nog geen volgende week en mijn “to do” lijstjes zijn nog niet bedacht. Maar ik denk dat het nu beter gaat omdat de chaos in ons leven langzaam afneemt, ik nu goed herstel van mijn burn-out en door dit herstel mijn huis(houden) aardig op rolletjes loopt… incl. De was! Ja de was.

Nog niet zo lang geleden moest ik eerst de mount everest beklimmen om een shirt en bijpassende broek te vinden. En niet alleen voor mijzelf, maar voor elk lid van ons gezin! Dus een weekend of week weg… Drama! En nu kan ik alles zo de koffer inschuiven 🙂

Mijn hoofd werkt nog niet altijd mee…

En daar komt het… wat nemen we mee? Zo gauw mijn hoofd moet denken, slaat deze op tilt. Boodschappenlijstjes, to do lijstjes, wat ik mee moet nemen als ik maar even de deur uit ga. Hoe ga ik dit nou oplossen zonder ziek te worden (yep ik kan hier echt ziek van worden). Ik moet in mijn achterhoofd houden dat zo goed als alles wel te koop is. Hoe ik dit ga doen of heb gedaan schrijf ik in de loop van de week.

Voor het eerst in 4 jaar heb ik ergens zin aan!

Ik kan me er gewoon op verheugen! Dit gevoel heb ik jaren niet gehad… heb zelfs zin om te gaan zwemmen met de meisjes 😀 S’avonds hapjes op tafel, spelletjes doen (Hey, al wat dingen voor mijn boodschappenlijst en inpaklijst). Even echt tijd voor elkaar en het belangrijkste… de kleintjes.